'Het klopt dat het vooral Marokkanen zijn'

In opinie door Jan Beerenhout op 19-09-2011 | 08:23

Marokkaanse jongeren hebben “een soort etnisch monopolie” op straatoverlast gekregen. Dat verklaarde PvdA-Kamerlid Diederik Samsom, die in het geheim al bijna een jaar ook straatcoach is, in een interview met NRC Handelsblad.

“Die onveiligheid culmineert in een paar iconen, en een daarvan is die van Marokkaanse jongens." (..) Deze jongens hebben door een samenloop van omstandigheden een etnisch monopolie op dit soort overlast gekregen. Dat is de Ground Zero van het integratiedebat geworden. Maar met de islam heeft het geen bal te maken. Hoe geloviger hoe minder last je van ze hebt. (..) Dat triomfalisme bij die jongens, de wetenschap dat ze zich onaantastbaar voelen, en dat ook zijn. Dat gaat door merg en been. (…) Het tast het zelfvertrouwen van de politie aan, het zelfvertrouwen van Nederland.”

Volgens het Kamerlid moeten de jongens die overlast plegen veel harder, duidelijker en eerder worden aangepakt en “zichtbaar voor de buurt op hun plaats worden gezet”. Het pleidooi van Samsom sluit aan bij dat van de PvdA-stadsdeelvoorzitter Baadoud die onlangs pleitte voor internaten in de buurt waar de jongeren wonen. Dat zal anders georganiseerd moeten worden dan eerdere, vergelijkbare initiatieven. Het SCP concludeerde drie jaar geleden immers dat heropvoedingskampen en internaten voor jongeren vaak averechts werken.

Volgens Samsom faalt de normale hulpverlening. Alleen door deze overlast aan te pakken herstelt het maatschappelijk vertrouwen zich, volgens hem. Dat moet gebeuren door een “lichamelijke of verbale draai om de oren”. Niet alleen door ouders of politieagenten, maar ook door andere volwassenen in de wijk.

Klassieke hulpverlening voor overlastgevers en hun gezinnen levert volgens Samsom niets op: “Er is veel coördinatie tussen alle instanties, maar die jongens merken er niets van.”Als de jongens eenmaal in het zicht van de politie komen, is het volgens Samsom al te laat. De hulpverlening die dan op gang komt, helpt ook niet: “Je moet voorkomen dat ze bij justitie komen, want dan moeten er een psycholoog en advocaat bij. De telefoonschuld wordt gesaneerd, een cursus gebrekkig concentratievermogen. En dan gebeurt er met die jongens niets meer.”

Baadoud
Vorige week werd bekend dat het Amsterdamse stadsdeel Amsterdam Nieuw-West met de gemeente en het ministerie van Veiligheid en Justitie een plan wil opstellen om een opvoedcampus te realiseren in het stadsdeel om jonge gedetineerden, niet alleen Marokkaanse Nederlanders, terug op het rechte pad te krijgen.

Stadsdeelvoorzitter Achmed Baâdoud heeft daarvoor een leegstaand kantoorpand in Nieuw-West op het oog. De jongeren moeten er weer leren structuur en ritme in hun leven aan te brengen en bewijzen dat ze verantwoordelijkheid aankunnen. Ze krijgen er hulp bij het aanpakken van hun problemen op het gebied van schulden, huisvesting en opleiding. ,,Het is geen softe aanpak. Wie niet meedoet, moet terug de cel in’’, zegt de woordvoerster van het stadsdeel.

Recidive
In juni bleek uit de zogenaamde recidivemonitor dat veel Amsterdamse probleemjongeren vaak opnieuw de fout in gaan.

De gemeente Amsterdam besteedt jaarlijks 5,8 miljoen euro aan trajecten voor risicojongeren die in aanraking komen met politie en justitie. Om jeugdcriminaliteit effectief te bestrijden zijn 10 trajecten onderzocht, waar 4654 jongeren aan deelnamen. De uitkomsten van de recidivemeting maken duidelijk dat jeugdcriminaliteit bijzonder hardnekkig is. Het aantal jongeren dat binnen 2 ½ jaar recidiveert varieert per traject van 31,6% tot 87%. Het onderling vergelijken van deze recidivepercentages is niet goed mogelijk, omdat sommige trajecten bedoeld zijn voor lichte doelgroepen en andere voor zware doelgroepen.   
Jongeren die een traject niet afmaken en jongeren die meerdere en zwaarder delicten hebben gepleegd recidiveren vaker. De uitkomsten van deze Recidivemonitor worden betrokken bij de Top 600 aanpak én maken deel uit van het nieuwe Jeugdbeleid.

Kanttekeningen
Het SCP concludeerde in juli 2008 dat behandeling in heropvoedingskampen en internaten de kans dat delinquente jongeren opnieuw de fout ingaan, verhoogt. Dat is te lezen in het rapport 'Sociale veiligheid ontsleuteld'. Delinquente jongeren die een ambulant programma doorlopen recidiveren na afloop echter minder dan jongeren die een programma achter gesloten deuren doorlopen. Een van de gezinsinterventies die uit onderzoek als meest effectief naar voren komen, is de multisysteemtherapie (MST). Hierbij wordt aandacht besteed aan allerlei domeinen die een centrale rol spelen in het dagelijks leven van de jongeren zoals de school en het gezin. Ook bleek uit het onderzoek dat bij minderjarigen een justitiële afhandeling averechts uitpakken, doordat een strafblad stigmatiseert, en de drempel om opnieuw delicten te plegen kan verlagen.
Het rapport is hier te downloaden

Dienstplicht
Jan Beerenhout, voormalig lid van de Interdepartementale Projectgroep Sociale Vernieuwing, wijst in een reactie op een initiatief uit begin jaren '90. Toen werd de overcapaciteit in de opleidingsinstellingen van de krijgsmacht aangegrepen om niet deugende voornamelijk Nederlands Marokkaanse criminelen een interne vakopleiding te geven, in internaats- /kazerne-verband. Dat was volgens Beerenhout redelijk succesvol omdat de 'boefjes' gemengd werden getraind /opgevoed tussen 'gewone' dienstplichtigen. Veel projecten die daarna dit concept trachtten te kopiëren maakten volgens Beerenhout de fout door de boefjes gesegregeerd, dus niet gemengd, te heropvoeden. Wanneer de "niet deugenden"  bij elkaar worden gestopt, worden de slechte eigenschappen volgens Beerenhout versterkt, o.a. omdat er geen corrigerende meerderheid aanwezig is.

Beerenhout pleit voor een herinvoering van de Opkomstplicht voor de (Militaire) Dienstplicht .

Lees ook:

 

 

 

 

 


Meer over ahmed baadoud, criminaliteit, criminele jongeren, diederik samsom, jan beerenhout, marokkaanse jongeren, recidive.

Delen:

Reageer




Reacties


Antoine Berben - 20/09/2011 14:45

Wat is nu de teneur van dit artikel dat er op grond van verschillende meninge vooral dus in de eerste plaats maar NIETS moet worden gedaan?