Het grote verdriet van de gepeste moslim is misschien niet de dader, maar de zwijgende toeschouwer

In opinie door Ahmed Marcouch op 18-02-2015 | 12:33

Tekst: Ahmed Marcouch

Beroerd, zo'n onderzoeksresultaat van onder meer de Anne Frankstichting naar moslimdiscriminatie in de klas. Opzienbarend – een grote meerderheid aan docenten ziet de scheldwoorden, bedreigingen en soms zelfs fysieke aanvallen voor hun neus gebeuren. En toch melden zij het nergens, niet bij de schoolleiding, niet bij de ouders, laat staan bij de politie. Onthutsend – de docenten getuigen in het onderzoek dat moslimdiscriminatie veel vaker voorkomt dan antisemitisme en dat het de klas ook meer aangrijpt. En toch vinden de docenten zelf de voorvallen eerder onschuldig dan ernstig.

De zwijgende docent vind ik het ergst. Wie zwijgt, stemt toe. Met de stilte ontvangen de leerlingen de boodschap dat het geoorloofd is moslims te pesten. Gelegitimeerd door religiekritiek, volgens een directeur van een gerenommeerd Amsterdams debatcentrum die mij per Twitter nota bene vroeg, of ik islamkritiek soms wilde verbieden, toen ik het waagde mij net zo sterk te keren tegen moslimhaat als tegen jodenhaat en homohaat.

De vijfhonderd docenten uit dit recente onderzoek 'Moslimdiscriminatie in het Voortgezet Onderwijs' zijn gelukkig wijzer dan de Amsterdamse debatdirecteur. Zij spreken de leerlingen tenminste nog aan op discriminerend gedrag en voeren klassengesprekken, melden zij in de enquête. En ze vragen scholing over de islam, die dieper gaat dan vijf exotische zinnen over ramadan, offerfeest en haram. Niet verkeerd. En docenten, jullie kunnen méér: geef zelf het goede voorbeeld, praktiseer de schoolwaarden, leer de leerlingen groeten, luisteren, spreken met argumenten. Docenten, als jullie de leerlingen de vaardigheden geven om uit te groeien tot een mooie weerbare generatie, dan kan de overheid intussen de uit de hand gelopen situaties bestraffen en op andere wijzen indammen, maar gaat dat over – voor een groot deel.

Wijzer dan de debatdirecteur zijn ook de leerlingen. Gelukkig zijn zij lang niet altijd zwijgende leerlingen. Het is zo triest, als juist de goede leerlingen de zwijgende massa vormen. De voornamelijk autochtone leerlingen van het Daltoncollege in Alkmaar waren het deze mooie ochtend van 16 februari met mij eens. Zij ontroerden mij met hun vraag: "Wij maken ons zorgen over onze moslims. Hoe komen wij af van dat foute beeld dat zij niet deugen?" De kids horen alleen maar extreme opvattingen, destructie van links en van rechts, op televisie en op de radio, in blogs en in kranten. Jullie kunnen meer dan je denkt, zei ik verheugd tegen tweehonderd voornamelijk blonde koppies van zestien. En dat vertelde ik een paar dagen eerder ook al in Nieuwegein, bij de scholieren van het Anna van Rijncollege: "Wat volwassenen buiten de school horen te doen, dat kunnen jullie in de school. Als wij ons allemaal lieten horen, zou de haat tegen zowel moslims als joden als homo's snel verdwijnen."

Het grote verdriet van de gepeste moslim is misschien niet eens de dader, maar de zwijgende toeschouwer. Het is niet voor niets dat Israël, voor joden feitelijk het gevaarlijkste plekje op aarde, juist als een veilige thuishaven wordt beleefd. Omdat de inwoners daar innerlijke veiligheid ondervinden, tussen mensen die juist bondgenoten zijn en allesbehalve zwijgende toeschouwers.

Laat ook de school een veilige thuishaven zijn. Dat kán! Als leraren de leerlingen de moraal en de vaardigheden leren om foute meningen te bestrijden met betere ideeën. Als scholen dat voorleven. Alle scholen. Want islamitische kinderen kunnen ook prima uit de voeten met humanistische en christelijke waarden, van 'wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet' tot 'wie zonder zonde is, werpe de eerste steen'. Of de school die waarden uitdraagt, zie je meteen als je binnenkomt. Zonder de waarden ondervind je chaos – detectiepoortjes of niet. Met de waarden ervaar je harmonie. Laten wij in zo'n school de volgende generatie opvoeden. Dat kunnen wij. Dat is ons ook gelukt met de opvoeding tegen vrouwendiscriminatie en seksisme. Hier hebben wij met ons allen – en natuurlijk niet in het minst de vrouwen zelf - de norm weten te wijzigen richting gelijke behandeling en ruimte voor emancipatie en ontwikkeling. Vormen is richting geven. Mooi dat de scholieren in Alkmaar en Nieuwegein deze lichtpunten beet hebben. Nu de docenten en hun schoolleiders nog.

Ahmed Marcouch is Tweede Kamerlid namens de PvdA. Meer artikelen van Ahmed Marcouch op Republiek Allochtonië hier

Zie ook:

Bijna tweederde docenten is getuige van mslimdiscriminatie in de klas

Meer over moslimhaat op Republiek Allochtonië hier en hier


Volg Republiek Allochtonië op twitter of like ons op facebook.  


Waardeert u ons vrijwilligerswerk? U kunt het laten blijken door een bijdrage over te maken op rekeningnummer NL12INGB0006026026 ten name van de stichting Allochtonenweblog te Amsterdam. Met een donatie van 5 euro zijn we al blij. Meer mag ook! 


 

 


Meer over ahmed marcouch, discriminatie, islamofobie, moslimhaat, onderwijs, yoeri albrecht.

Delen:

Reageer




Reacties


Sander Wieman - 21/02/2015 19:07

Dit is ook zo bij discriminatie. Heel gewoon bij bedrijven om minderheden op de korrel te nemen. Criminaliteit te verbinden met afkomst en alle mensen over 1 kam scheren. Bij sportclubs en andere gelegenheden waar mensen samen komen is het al volledig geaccepteerd om te discrimineren. Ja het begint op school of eerder nog thuis. Alleen bepaal jij zelf of je een toeschouwer, deelnemer of tegenstander wordt. Durf afstand te nemen.

Jan van Oort - 18/02/2015 15:45

Omdat dit weblog nuanceren tot een ware kunst heeft verheven graag aandacht voor onderstaand artikel. Het werpt een heel ander licht op het onderzoek van de Anne Frankstichting.

http://politiek.thepostonline.nl/2015/02/18/de-anne-frank-stichting-liegt/

John Dubbelboer - 18/02/2015 14:34

Er zijn heel veel landen in deze wereld waar het onderwijs als een staatsaangelegenheid wordt beschouwd. Dat zijn niet de meest prettige landen. We hoeven echt niet naar Noord Korea te wijzen om te begrijpen wat hier het probleem is.
Ook in Nederland behoort het tot de traditie om docenten in gebiedende wijs toe te spreken.
En nu gauw naar de docenten maatschappijleer zelf.
Wat doen die eigenlijk? Volgens website “blikopener” gaat het bij maatschappijleer om het volgende.
Begin citaat
“Maatschappijleer leert de leerling om standpunten over ongelijkheid, discriminatie of bijvoorbeeld criminaliteit te herkennen en meningen te onderbouwen. Met Blikopener heeft u een concrete en motiverende vakmethode in handen.

Feitelijk
Blikopener gaat bij de behandeling van maatschappelijke vragen en problemen steeds uit van feitelijke bronnen en gebeurtenissen. Door deze aanpak voelt de leerling zich serieus genomen en wordt hij door de methode uitgedaagd om zich in te leven en vanuit verschillende invalshoeken naar een vraagstuk te kijken.

Heldere structuur
Herkenbare en duidelijke leerteksten helpen met het leren. De vaste, heldere structuur geeft overzicht voor de leerlingen en voor u.


Einde citaat.

Sommigen vinden dit alles al naar Noord Korea rieken maar wij stellen slechts vast dat docent maatschappijleer een moeilijk (en slecht betaald) beroep is. Velen doen het werk met grote inzet. We kunnen best een keer vragen of deze docenten wel met elkaar overleggen en zo zelf de kwaliteit van hun werk vergroten.

Wij hebben verder het volste vertrouwen in docenten en hun leerlingen.