18 januari 2012 | 09:13
Tekst: Hasna el Maroudi
Veel Marokkaanse meiden kiezen voor, wat lijkt te zijn, de weg van de minste weerstand. Tussen twee vuren gevangen – je partner wil je ouders dolgraag ontmoeten, maar je ouders zullen je partner niet zonder meer accepteren - lijkt liegen en bedriegen het makkelijkst. De relatie wordt geheim gehouden, om ‘gedoe’ te vermijden. Dat schrijft Hasna el Maroudi.
18 februari 2011 | 11:36
tekst: Hasna el Maroudi
Ik draag geen hoofddoekje. Ik hou van korte rokjes en hoge hakken. Ik heb een goede opleiding genoten en spreek redelijk ABN. Ik ben verwesterd. Ik ben 'anders' en door 'anders' te zijn ben ik bijzonder. Bijzonder speciaal. Ik ben een Marokkaanse aan wiens gedrag je niet afleest dat haar ouders arbeidsmigranten zijn. Ook mijn streng-islamitische opvoeding valt niet af te lezen aan mijn bloedrood gestifte lippen. Ik ben bijzonder, speciaal.
Lichtelijk geïrriteerd keek ik daarom woensdagavond naar de Slag om de Eerste Kamer. D66-leider Alexander Pechtold roemde 'de Marokkaanse meisjes die het zo goed doen in Nederland'. Met opengesperde mond luisterde ik naar zijn verhaal en keek ik naar de ja-knikkende Emile Roemer. Marokkaanse meisjes die het goed doen in Nederland? Ik heb er nog nooit van gehoord. Ik dacht dat ik alleen en alleen ik zo goed bezig was.