Opnieuw landelijke campagne tegen huwelijksdwang en achterlating

In nieuws door Ewoud Butter op 29-06-2019 | 11:10

Het Landelijk Knooppunt Huwelijksdwang en Achterlating (LKHA) heeft opnieuw een landelijke campagne tegen huwelijksdwang en achterlating gelanceerd. De campagne richt zich nu vooral op de vriendenkring van mogelijke slachtoffers. Opvallend is dat vrouwenorganisaties van Nederlanders met een migratieachtergrond bij dit soort campagnes nog amper een rol lijken te spelen. Toch zijn deze organisaties nog steeds actief.

MVVN

Onderwerpen als verstoten vrouwen, achtergelaten of gedumpte vrouwen worden al decennia door deze vrouwenorganisaties van Nederlanders met een migratieachtergrond geagendeerd. Een belangrijke rol speelde hierbij de Marokkaanse Vrouwen Vereniging Nederland (MVVN). Dit is een landelijke, onafhankelijke zelforganisatie van migrantenvrouwen. De MVVN werd in 1982 in Amsterdam opgericht door Khadija Arib, na zich afgesplitst te hebben van het Komitee Marokkaanse Arbeiders Nederland (KMAN). De MVVN was één van de eerste zelforganisaties van Marokkaanse vrouwen in Nederland en werd al snel een belangrijk onderdeel van de feministische zwarte, migranten, vluchtelingen vrouwenbeweging. Arib zei hierover later in het Parool:"Wij maakten ons druk over vrouwen die thuis opgesloten zaten. Voor een verblijfsvergunning was je afhankelijk van je vader of je man. Als een vrouw werd mishandeld, moest ze het land uit."

Vanaf de oprichting pleitte de MVVN onder andere voor een onafhankelijke positie voor Marokkaanse vrouwen. Wie in de krantenarchieven duikt vindt interviews met Khadija Arib die wijst op de afhankelijke rechtspositie van vrouwen die gevangen zitten in hun huwelijk. Bijvoorbeeld in De Waarheid in 1989. In hetzelfde jaar werd Arib bij een bezoek aan Marokko een tijdje vast gehouden door de Marokkaanse geheime dienst vanwege haar inspanningen voor de rechten van vrouwen. 

In mei 1996 reageerde de MVVN fel op een voorstel van toenmalig minister Sorgdrager (Justitie) om een eenzijdige huwelijksontbinding volgens islamitisch recht, zonder nadere raapleging van de vrouw, te erkennen. Toenmalig voorzitter Nora Azarkan in de Volkskrant: 'Wij hadden gedacht dat Nederland druk op Marokko zou uitoefenen om het verstoten niet meer toe te staan. Nu gebeurt het omgekeerde.' Ze kreeg in die tijd bijval van Sajidah Abdus Sattar, woordvoerster van de Nederlandse Moslimraad. 

In juli van hetzelfde jaar trok Nora Azarkan in de Volkskrant opnieuw aan de bel en waarschuwde samen met het Samenwerkingsverband Marokkanen en Tunesiers (SMT, tegenwoordig SMN) dat een groot deel van de Marokkaanse vrouwen bang is om tijdens de vakantie door hun man verstoten te worden. 

Drie voormalige voorzitters van de MVVN, Khadija Arib, Nora Azarkan en Fenna Ulichki, gingen later de politiek in en bleven de  achterlating van vrouwen en kinderen agenderen. Dankzij de inspaninngen van Ulichki (GroenLinks) leidde dat tot maatregelen in Amsterdam en dankzij Khadija Arib (PvdA) ontstond er beleid op landelijk niveau. Een nieuwe voorzitter, Ikram Chiddi, werd in 2013 vanwege haar inspanningen genomineerd tot Amsterdammer van het jaar

LKHA

Inmiddels is er al een aantal jaren een Landelijk Knooppunt Huwelijksdwang en Achterlating (LKHA), een kennis- en expertisecentrum voor professionals. Net als eerdere jaren is ook nu een landelijke campagne tegen achterlating van vrouwen en kinderen gelanceerd die zich dit jaar richt  op de vriendenkring van mogelijke slachtoffers. Er is een campagnepagina gelanceerd met tips en tricks voor jongeren om het gesprek aan te gaan en hulp te zoeken als ze zich zorgen maken over een vriend of vriendin. Ook worden er op 60 middelbare scholen posters opghangen. 

Vrouwenorganisaties als de MVVN spelen in deze campagne helaas geen (zichtbare) rol. Dat betekent niet dat er geen vrouwenorganisaties meer actief zijn op dit terrein: de organisatie Femmes For Freedom van Shirin Musa is bijvoorbeeld een inmiddels landelijk bekende organisatie met een informatieve pagina over gedwongen achterlating van vrouwen en kinderen, de stichting Kezban besteedt aandacht aan het onderwerp en ook de vrijwilligers van de MVVN zetten zich nog steeds in tegen achterlating van vrouwen en kinderen

Foto: Ewoud Butter

Wilt u dat Republiek Allochtonië blijft bestaan? Waardeert u ons vrijwilligerswerk? We kunnen uw steun goed gebruiken. U kunt Republiek Allochtonië steunen en een klein (of groot) bedrag doneren (nu ook via I-deal)


Neem een abonnement op onze dagelijkse nieuwsbrief: Subscribe to Republiek Allochtonië by Email

 

 


Meer over achterlating, gedwongen achterlating, vrouwenemancipatie.

Delen:

Reageer