Grijze pakken en mensenrechten

In opinie op 10-09-2014 | 21:30

tekst: Bart Voorzanger

Onbezonnen bestuurders vormen een ernstiger bedreiging voor democratie en mensenrechten dan djihadisten en IS-aanhangers. De brief van Aboutaleb en Eerdmans in Trouw illustreert dat aardig.

Op 6 september riepen de heren Aboutaleb en Eerdmans in Trouw op tot een harde aanpak van Nederlandse djihastrijders. Hun doel – verdediging van democratie en mensenrechten – is zonder meer hoogstaand. Hun aanpak staat haaks op al het moois dat zij nastreven. Een paar citaten en wat commentaar:

Mensen die oproepen tot een gewelddadige strijd of het afreizen naar oorlogsgebieden om de wapens op te pakken, plegen verraad. Niet alleen aan de kernwaarden van onze democratie, maar ook aan hun (groot)ouders, die juist naar het vrije en tolerante Nederland gekomen of gevlucht zijn om hun kinderen een goede toekomst te geven. Als je er bewust voor kiest om een gevaar te vormen voor de vrede in de wereld, verdien je het om maximaal geïsoleerd te worden.

De (groot)ouders van de meeste Nederlandse djihadisten kwamen hierheen omdat zíj werk zochten en wíj mensen die bereid waren om onze onaangenaamste banen te vervullen. Vrijheid en tolerantie waren beslist hun eerste prioriteiten niet. En al waren ze dat wel, sinds wanneer plegen kinderen “verraad” als ze voor een andere moraal kiezen dan hun ouders? Pleegde ik verraad omdat ik de kerk van mijn ouders vaarwel zei en op een andere partij ging stemmen dan zij? Leven en denken Aboutaleb en Eerdmans exact zoals hún ouders? En hoe zit dat met de kernwaarden van onze democratie? Houden die niet in dat een ieder zijn eigen ideeën en idealen mag hebben, ook als die verschillen van die van vorige generaties? Verraad!? Kom nou.

Aboutaleb en Eerdmans noemen iedereen die oproept tot het afreizen naar oorlogsgebieden om de wapens op te pakken een verrader. Geldt dat dan ook voor de politici die Nederlandse soldaten naar Libanon, Servië en Afghanistan stuurde?

Wat doet de wereldvrede precies in het betoogje van Aboutaleb en Eerdmans? Geen djihadstrijder kiest ervoor een gevaar te vormen voor de vrede in de wereld. Deze jongens gaan vechten in een gebied waar van vrede geen sprake is met als doel daar een rijk te stichten waar ieder die hun hoogste waarden onderschrijft in vrede leven kan. Zeker, dat vechten kost een hoop onschuldigen het leven maar daarin onderscheidt het zich niet van wat alle partijen in alle oorlogen overal hebben aangericht.

En hoe zit het met dat “maximaal isoleren”? ’t Heet verdiend, dus ’t zal om een straf gaan, maar denken we er bij straffen niet meer over na wat voor psychologische gevolgen ze hebben? Wat draagt isoleren bij aan iemands neiging tot sociaal aangepast gedrag? Het gaat hier om jongens van wie toch eerst zal moeten worden aangetoond dat ze een misdrijf begingen, en voor je ze onderwerpt aan extra zware maatregelen zal dat misschien toch meer moeten zijn dan steun aan een club die op een lijst van terroristische organisaties staat. Of is jeugdig onbenul nu ook al een misdrijf?

Aboutaleb en Eerdmans hebben overduidelijk andere idealen dan de jongens die voor de Islamitische Staat de wapens opnemen, en om misverstanden te voorkomen, dat geldt voor mij evenzeer. De IS beneemt mensen allerlei rechten die wij graag zagen hooggehouden. De IS is ondemocratisch, mensenrechten gelden er niet, en er worden mensen geëxecuteerd vanwege hun overtuiging. Maar het enige waarin het rechtssysteem van de IS echt verschilt van dat van heel wat regimes waarmee ons land wel diplomatieke, zo geen vriendschappelijke, relaties onderhoudt is dat die executies niet netjes achter hoge gevangenismuren onzichtbaar blijven. Wat de IS onderscheidt van andere dictaturen is gebrek aan goede smaak en – niet onbelangrijk – aan economische relevantie. Dat is als grond voor een veroordeling van islamitische oorlogsvrijwilligers natuurlijk wat mager. Vandaar wellicht al die onzin over “verraad” en een bedreigde “wereldvrede”?

Aboutaleb en Eerdmans gaan nog even door:

Haatpredikers zijn niet welkom, we zullen er alles aan doen om hun komst tegen te houden. Zij komen vooral uit de VS en Groot-Brittannië en hebben geen visum nodig. Helaas ontbreekt het ons aan juridische middelen. We gaan wel te rade bij de uitnodigende partij. Waarom nodig je iemand uit die haatzaait? Wat ons betreft kom je niet weg met het argument vrijheid van meningsuiting.

“Helaas ontbreekt het ons aan juridische middelen” – lees: “Helaas leven wij in een rechtstaat die mensenrechten respecteert”. En uiteraard is vrijheid van meningsuiting geen argument, want die geldt alleen voor bezoekers die de mening van de auteurs komen ventileren. En dat brengt ons bij de relevantie van dit stuk in Trouw: op grond van drogredenen en bezopen aantijgingen worden hier jongens wegens dwaze onbezonnenheid buiten de maatschappij gezet terwijl de auteurs zelfs haast terloops het ene mensenrecht na het andere naar de schroothoop verwijzen.

De Nederlandse rechtstaat wordt niet bedreigd door een handjevol djihadisten, maar door keurige mannen in keurige pakken, door raadsleden, burgemeesters, kamerleden en ministers die zich opwerpen als verdedigers van onze democratie en onze mensenrechten. Wie “ons” onwelgevallige meningen verkondigt, benemen zij het spreekrecht. Wie leeft vanuit “ons” onwelgevallige overtuigingen wordt door hen buiten de maatschappij en buiten de rechtsorde gezet.

Rotterdam organiseert eind september een conferentie over de invloed van internationale conflicten op onze samenleving. Daar mag het verbaal best stevig aan toe gaan, zonder wrijving geen glans.

En nu maar hopen dat die conferentie vooral zal gaan over het gedrag van vaderlandse bestuurders, want daar ligt de werkelijke schade van die conflicten. Jongens die zich tot “djihad” laten verleiden zijn beslist een reden tot zorg, grote zorg zelfs, maar als maatschappelijk probleem zinken ze in het niet naast de krankzinnige paniekreactie van bestuurlijk Nederland. Zoals mijn goede vriend Tom opmerkte naar aanleiding van het bovenstaande: angst zaaien is minstens zo schadelijk als haat zaaien.

Dit stuk verscheen eerder op Barts weblog


Meer over aboutaleb, djihad, eerdmans, radicalisering, voorzanger.

Delen:

Reageer




Reacties


Ria de Wit - 14/09/2014 10:01

Blijven nu huilen omdat sommige generaties hiervoor mensen uit o.a. Marokko kwamen om werk te doen eat wij niet wilden doen...huilie huilie hulie.
En ze kwamen niet voor vrijheid en tolerantie...(nee, dat begrijp ik, dat zit niet in hun cultuur)
Hou toch eens op, niemand werd verplicht om als slaaf te komen. Ze zijn gekomen om economisch meer welvaart te krijgen!
Het samenwerken met andere dictaturen dat doen Arabische landen net zo hard (ze zijn zelf ook dictaturen).
Wie wil als eerste zijn luxe opgeven van schakelaartje aan, licht aan? Knopje om, kachel aan? Brandstof ongelimiteerd voor onze auto's,? Onze ouderen verantwoord met welvaart verzorgen? Vrijheid en veiligheid om rustig te kunnen slapen?
Wel, buiten het feit dat dit in de meeste culturen, landen in deze wereld niet aanwezig is, is na zoveel initiatieven wel bekend dat er niemand is die dit wil opofferen.

jvantilt - 13/09/2014 18:39

@ Bart: Uiteindelijk kom je in de objectivering bij 'de pot verwijt de ketel' en dan ben je uitgekletst.

Bart Voorzanger - 13/09/2014 16:37

@ jvantilt. Kijk, zo komen wij ergens. Allereerst: iemands ‘levensfilosofie’ kan in de loop van een leven flink veranderen, en veel mensen gaan door een fase van zeer radicale overtuigingen voor ze het leven van meer kanten leren bezien. Laten we mensen dus niet te veel vast timmeren op wat ze op een bepaald moment vínden.
En ten tweede: misschien zijn iemands daden en ‘levensfilosofie’ onlosmakelijk verbonden, maar dat verband is wel heel indirect. Mensen richten vanuit mooie idealen soms de vreselijkste rampen aan.

@ Janfrans Zuidema. U maakt uit mijn woorden iets anders op dan mij daaruit lijkt te volgen. Kennelijk hebben we niet helemaal hetzelfde idee van logica. Maar een door mij geschreven pleidooi voor het verbieden of verhinderen van bepaalde meningsuitingen zult u vergeefs zoeken. Zie desgewenst mijn http://www.republiekallochtonie.nl/de-franse-revolutie-en-de-boerka (u zult de link naar uw browser moeten kopiëren, mijn excuses voor dit ongemak).

Janfrans Zuidema - 13/09/2014 10:51

"En hoe zit dat met de kernwaarden van onze democratie? Houden die niet in dat een ieder zijn eigen ideeën en idealen mag hebben..."

Ik begrijp hieruit dat republiekallochtonie voortaan ook een vrijhaven zal zijn voor Islamofobische, racistische en nationaal socialistische uitingen.

Zo niet. Maak dan duidelijk waarom het ene niet en het andere wel.

jvantilt - 12/09/2014 23:47

@Bart: De mens vertaalt zijn levensfilosofie in gedrag/ daden. Beide zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Bart Voorzanger - 12/09/2014 22:23

@ jvantilt: Het stukje dat mw De Beus citeert gaat over de motieven van Syriëgangers, niet over de akelige gevolgen van hun gedrag. Ik weiger mensen te verafschuwen louter en alleen omdat ik sommige van hun daden verafschuw. Wat daar cynisch en nihilistisch aan is, ontgaat me even.

jvantilt - 12/09/2014 21:42

@Bart. Het spreekt uit het citaat dat Linda de Beus aanhaalt.
Maar los daarvan:je hele betoog getuigt van een stuitend cynisme en giftig nihilisme.

Bart Voorzanger - 11/09/2014 23:30

@ jvantilt: waar in dit stukje draag ik iiemand " een warm hart" toe?

jvantilt - 11/09/2014 21:58

Het is dezelfde demagogie die je ook in de 70-er jaren zag in Nederand bij de modesocialisten die vanuit hun klein, veilige, materiële en verwend wereldje Mao, de USSR, de DDR, Castro een bijzonder warm hart toedroegen.

Faatje - 11/09/2014 13:22

Mooi verhaal Bart, zoals altijd bij jou een beetje dwars op de tijdgeest en dat is in deze hijgerige tijden wat mij betreft een compliment!

Bart Voorzanger - 10/09/2014 23:47

@ Linda de Beus: "die jongens zijn helden". Grappig dat u dat vindt. Ik heb er eigenlijk nooit zo over nagedacht of je ze iets als moed zou kunnen toeschrijven.

Linda de Beus - 10/09/2014 22:32

"Geen djihadstrijder kiest ervoor een gevaar te vormen voor de vrede in de wereld. Deze jongens gaan vechten in een gebied waar van vrede geen sprake is met als doel daar een rijk te stichten waar ieder die hun hoogste waarden onderschrijft in vrede leven kan."

Je hebt gelijk Bart, die jongens zijn helden. Meld je je morgen wel weer even bij dat gebouw met al die mensen in witte jassen? Die zullen goed voor je zorgen!