18 juli 2011 | 09:00
Het Commissariaat voor de Media moet opnieuw beoordelen of de Stichting Moslimomroep (SMO) en de Stichting Samenwerkende Moslim Organisaties Nederland (SMON) publieke zendtijd verdienen op radio en televisie. Dit heeft de Raad van State woensdag bepaald.
Het Commissariaat dient nader te motiveren of en zo ja, in welke mate, de SMO en de Stichting Moslim Organisatie Nederland (SMON) zich van elkaar onderscheiden. Daartoe moeten de SMO en de SMON wel zelf bij het Commissariaat aantonen dat zij representatief zijn, en meer representatief dan de ander. Zij moeten de representativiteit aantonen met objectieve en verifieerbare gegevens.
Het Commissariaat voor de Media heeft, zoals de toezichthouder eerder al had besloten, de mogelijkheid om geen enkele organisatie aan te wijzen voor het verzorgen van de zendtijd voor moslims. Dat heeft de Afdeling Rechtspraak van de Raad van State op 13 juli bepaald.
25 oktober 2010 | 15:00
De omroep Ouma ging al ter ziele voordat de omroep begon met uitzenden.
18 september 2010 | 09:14
tekst: Froukje Santing
De islam kent niet alleen vele kamers. Spreekwoordelijk heeft vrijwel elke moslim in Nederland onderhand zijn of haar eigen organisatie. Daar is niets op tegen, als op gezette tijden maar een gezond pragmatisme zegeviert. Bijvoorbeeld de met belastinggeld gefinancierde zendtijd in het publieke bestel voor wat officieel de hoofdstroming islam heet – 4,5 miljoen euro per jaar - is van en voor elke moslim in Nederland. Dat houdt in dat er door moslimorganisaties compromissen moeten worden gesloten om samenwerking mogelijk te maken.
Hoe moeilijk dat ligt hebben we in de afgelopen decennia kunnen zien. Welke etnische en/of religieuze stromingen en welke grote ego’s er in Hilversum aan de touwtjes mogen trekken, was en is nog steeds belangrijker dan het produceren van onafhankelijker radio- en televisieprogramma’s die inzicht geven in de rijke verscheidenheid van de islam in Nederland en daar buiten. Dat belemmert moslims in Nederland niet alleen in hun eigen emancipatie, het verhindert hen ook om de veranderende beleving van de islam - een religie is een levende traditie - voor het voetlicht te brengen, zowel in eigen kring als in de Nederlandse samenleving in haar geheel. Dat is des te belangrijker in een politiek woelig tijdgewricht waarin de islam in een nare, gure wind staat. Waarom de knop in moslim-Nederland op dit punt niet omgaat, is en blijft een raadsel.
