Paternalisme nekt islamdebat (Aouatif Tawfik)
28 april 2010 | 13:49
Zolang moslims om de haverklap krijgen te horen wat ze mogen of moeten van politici, opinieleiders, rechtlijnigen en Jan en alleman, dan werpt dit een drempel op, die voor de een overkomelijk is en voor de ander niet. Het overgrote deel van de moslims in Nederland keert zich af van het debat dat over hun hoofden heen gevoerd wordt op paternalistische wijze.
Kunnen we misschien eindelijk eens een keer buiten de plat getreden paden van onze denkkaders over de islam en moslims treden?
Na het mede-ondertekenen van het stuk Vrees ons niet, maar heb ons lief bereikten mij tientallen reacties van lezers van uiteenlopende aard. Van aanmoedigingen en complimenten tot verwijt. Aanmoedigingen omdat het goed zou zijn dat (gesluierde) moslima's van zich laten horen in een debat dat hen vaker dan eens (be)treft. Complimenten voor het belichten van de meerzinnigheid en meerduidigheid van de hoofddoek en verwijt omdat het stuk geen melding zou maken van de intolerantie jegens niet-gesluierde moslimas.
Naima Azough greep het stuk aan om haar licht over de hoofddoekkwestie te laten schijnen . Ze sloot af met het uiten van haar frustratie over het gebrek aan intern debat en het verwijt dat wij moslima's de ingewikkelde vragen uit de weg zouden gaan. Vlak voor het weekend kwam daar een ander verwijt bij uit de koker van Izz ad-Din Ruhulessin, wij zouden ons met een verontschuldigend betoog geconformeerd hebben aan een smeekcultuur die voortgekomen zou zijn uit het neopaternalistisch integratiedebat.
De bijdrage van rechtlijnigen in welk debat dan ook wordt veelal gekenmerkt door onwrikbare arrogantie, gebrek aan gedegen kennis en kunde, het ontbreken van redelijkheid en empathie en de projectie van het eigen beperkte wereldbeeld op de ander. Hoezeer ik het ook fundamenteel oneens ben met Izz ad-Din Ruhulessin, moet ook deze bijdrage een plek krijgen in het debat.
Een debat waarvan eenieder, die er maar even bij stilstaat, zich beseft dat het helemaal geen debat is over integratie maar een debat over de integratie van moslims: een islamdebat.
Een debat dat politieke partijen overviel en hen tot wanhoop en integratienotas dreef. Een debat dat gevoerd wordt op paternalistische wijze die je doet twijfelen aan de oprechtheid van de benadering.
Een debat waarin politici vanuit hun eigen denkkaders bepalen dat een baan boven een baard moet gaan en wat de juiste leeftijd is voor het dragen van een hoofddoek, als je die al op mag. Het gevolg van deze benadering is het gebrek aan een gedegen analyse in een politiek-maatschappelijk klimaat waar een goede analyse meer dan ooit broodnodig is. Laat staan dat de ingewikkelde vragen kunnen worden behandeld in het politiek-maatschappelijk debat of dat hier adequaat op kan worden gereageerd.
Deze ontwikkeling gaat gelijk op met het verschijnsel van de rechtlijnigen die ieder initiatief proberen te saboteren met hun veroordelingen op, jawel, paternalistische wijze. De rechtlijnige, notabene een man, die mij op hoge toon vertelt dat God mij verplicht heeft mijn haren te bedekken en ik daar geen vrije keuze in heb. De rechtlijnige die, vanuit zijn denkkader, voor mij bepaalt wat wel of niet ter zake doet in de discussie over de hoofddoek en mij hondsbrutaal een tekstvoorstel doet over hoe ik mijn mening dan moet formuleren.
Ik kan u melden: beide ontwikkelingen stimuleren geenszins het (interne) debat op constructieve wijze. Zolang moslims om de haverklap krijgen te horen wat ze mogen of moeten van politici, opinieleiders, rechtlijnigen en Jan en alleman, dan werpt dit een drempel op, die voor de een overkomelijk is en voor de ander niet. Het overgrote deel van de moslims in Nederland keert zich af van het debat dat over hun hoofden heen gevoerd wordt op paternalistische wijze. Zij kiezen ervoor zich niet te laten aanspreken op die wijze.
Kennelijk zijn we in dit land niet in staat om ons (tijdelijk) te distantiëren van de eigen denkkaders om daadwerkelijk vooruitgang te forceren in het islamdebat dat al jaren gevoerd wordt, met hetzelfde script, dezelfde actoren, dezelfde paternalistische toon en hetzelfde netto-resultaat: geen.
Aouatif Tawfik, Student Rechten Vrije Universiteit en Arabist. Dit artikel is ook in de Volkskrant verschenen. Daar leest u ook de reacties op dit stuk.
Meer over de hoofddoek enzo onder de tag hoofddoek of in de categorie
Reacties
Geen reacties geplaatst.
Laat een reactie achter
Op deze weblog worden reacties gemodereerd. Hierdoor zullen reacties pas verschijnen als de auteur ze heeft goedgekeurd.
Aanmelden nieuwsbrief
Ruim 1500 personen en instellingen zijn geabonneerd op de tweewekelijkse nieuwsbrief van de Republiek Allochtonië. Wilt u ook een abonnement op de nieuwsbrief? Vul dan hieronder uw emailadres in.
Of neem een abonnement op de dagelijkse nieuwsbrief.
