Het Gouden Hoofd
20 oktober 2010 | 07:56
tekst: Abdelhakim Chouaati
Mijn vader vertelde mij kort geleden een typisch Riffijns volksverhaal, om mij – zijn oudste, door de recente sociaal-maatschappelijke en politieke ontwikkelingen diep verontruste zoon – een levensles te leren. Hij vertelde mij over een man die last had van gezoem in zijn hoofd. Wat bleek: er was een gevleugeld insect door zijn neus in zijn hoofd gekropen. Uit kinderlijk respect vroeg ik niet verder. Ook omdat ik zijn vertelling niet wilde onderbreken: uit eigen ervaring als ‘schrijvende verhaler’ wist ik dat de mooiste verhalen de verhalen zijn die ruimte bieden aan een eigen invulling. En zo begon in mijn eigen hoofd een muskiet… Pardon! Het was eerder een stoutmoedige wesp, aan zijn eigen levenslied.
De arme man leed er zienderogen onder. Het aanhoudende gezoem maakte hem al gauw het leven onmogelijk. De duivel zag hem lijden, en deed hem een riant voorstel. Tegenwoordig zouden we dat ‘een propositie op maat’ noemen: een aanbod zoals alleen de Satan en hypotheekadviseurs kunnen doen. De duivel keek hem droog aan en zei: ‘Ik kan je verlossen van dat gezoem’.
De man spitste – voor zover het inmiddels oorverdovende gegons dat nog mogelijk maakte – zijn oren.
‘Ik moet daarvoor wel je hoofd van je romp scheiden’, ging de duivel onverstoorbaar verder. ‘In plaats daarvan zal ik je een hoofd vollédig van goud schenken’. De man hoefde niet lang na te denken, en stemde blijmoedig in. De duivel op zijn beurt zag zijn kans schoon, en hakte vliegensvlug zijn hoofd eraf. De man stortte dood neer.
Wat is het moraal van dit verhaal? Het mooie van de Riffijnse verhaalcultuur is, is dat de verhaler dat er niet bij vertelt. Je moet er zelf achter komen. De door de duivel bekochte man was echter zijn hoofd al kwijt. Aan hem kon ik niets meer vragen. Mijn vader gaf zich ook niet thuis, want die zweeg uit solidariteit met hem mee. Tot ook dat hem begon te vervelen, en hij zijn in boterhamzakjes en doorzichtige tape gewikkelde afstandbediening oppakte: de onweerstaanbare lokroep van de schoteltelevisie.
Ik dacht na. Ik dacht na over het verhaal, en ik dacht na over mijn zorgen. Ik dacht na over de verdeeldheid in onze samenleving, een gemeenschap die mij – als moslimse Nederlander – zo aan het hart ligt. Ik dacht na over de verdeeldheid die – lopend langs tal van zowel aanwezige als veronderstelde breuklijnen – groter lijkt dan ooit tevoren. Wat ooit als een culturele verrijking werd gezien, wordt nu vertaald als het irritante gezoem van k*t-Marokkanen, straatbeeld-vervuilende boerka’s en enge plukbaard-salafisten. Als we de verrechtse media en de kleingeestige PVV-voorman mogen geloven dan maken wij moslims het de gewone Nederlander schier het leven onmogelijk.
Wat zeg ik, we maken hem met z’n allen ‘knettergek’. We pakken zijn baan af, we pakken zijn dochter af, we pakken zijn ‘joods-christelijke beschaving’ af. We pakken al zijn imaginaire zekerheden af: talloze relativerende en ontkrachtende AIVD- en onderzoeksrapporten ten spijt. Angst – in het bijzonder voor ontslag, de hypothecaire molensteen die om iedere burgerlijke nek hangt, het nummertje trekken voor de broodbank, en het verliezen van alles behalve inspirerende tennismaatjes – blijkt wederom een slechte raadgever. In feite betalen wij moslims de tol voor de recessie.
Hij wiens-naam-niet-genoemd-mag-worden pretendeert de Messias te zijn. De Verlosser des vaderlands die de inmiddels twaalf provinciën zal terugvoeren naar de heroïsche tijden van weleer. Dat nostalgisch smachten kenden we al van JP Balkenende, die alleen al bij het horen van het woord ‘VOC-mentaliteit’ wekenlang met een harde plasser rondliep. VOC-mentaliteit… Ik zie die attitude meer als een koloniale lijkenmentaliteit die bij onze ex-premier – gezien de extraordinaire vergoeding van 8500 euro die hij tegenwoordig per lezing (!) opstrijkt – zeker niet aan betekenis heeft ingeboet.
Terug naar de ultranationalist met de blonde manen. Dankzij hem wordt Nederland immers weer rein en herkenbaar. Nederland wordt ‘Nederlandser’, en bovendien verlost van het even irritante als onverstaanbare gezoem van de muzelmannen. In het bijzonder van de Marokkaanse moslims, want die zijn het vervelendst van allemaal. Wilders belooft ons een gouden hoofd, maar vertelt ons er niet bij welke prijs Henk, Ingrid, Mohammed én Fatima daarvoor moeten betalen:
Alles wat ons kleine land – in mijn ogen voor vele natiën en mogendheden een kosmopolitisch gidsland – zo bijzonder maakt.
Abdelhakim Chouaati is schrijver, columnist en tv-maker (Ab en Sal).
Je kunt nu hier een gesigneerd exemplaar van ‘Tweede vrouw geen bezwaar’ bestellen
Reacties
Geen reacties geplaatst.
Laat een reactie achter
Op deze weblog worden reacties gemodereerd. Hierdoor zullen reacties pas verschijnen als de auteur ze heeft goedgekeurd.
Aanmelden nieuwsbrief
Ruim 1500 personen en instellingen zijn geabonneerd op de tweewekelijkse nieuwsbrief van de Republiek Allochtonië. Wilt u ook een abonnement op de nieuwsbrief? Vul dan hieronder uw emailadres in.
Of neem een abonnement op de dagelijkse nieuwsbrief.
