Inburgeringscursus is noodzakelijk

In opinie door Jan Beerenhout op 17-04-2013 | 08:34

Tekst: Jan Beerenhout

De huidige inburgeringstoets is helemaal uit de hand gelopen tot een soort –kostbaar- toelatingsexamen voor Nederland.
Oorspronkelijk, 30 jaar geleden, was het niet meer en minder dan een hulpmiddel om vertrekkende emigranten te vertellen hoe Nederland in elkaar stak en het Nederlands te leren. Toch is een inburgeringscursus nodig schrijft Jan Beerenhout. Hij schrijft dit in reactie op het artikel van Ricky van Oers. Uit haar onderzoek bleek dat de huidige integratietoets integratie niet bevordert maar eerder uitsluit.

Elke gewone toerist met meer belangstelling dan voor zon en strand koopt of leent een goede reisgids om zich vooraf op de hoogte te stellen van lokale bezienswaardigheden en eigenaardigheden: om je wat thuis te kunnen voelen.

Nederlandse emigranten konden een halve eeuw geleden al terecht bij bijvoorbeeld de Katholieke Emigratie Centrale. In ons verzuilde land hadden we meer organisaties voor vertrekkende Nederlanders.. "U wilt naar Canada? Wij leren u hoe het leven daar gaat".

Een goede inburgeringscursus maakt dat de vreemdeling inboorling wordt, en zich op zijn/haar gemak voelt, en niet wegens culturele invaliditeit een beroep moet doen op de overheid. 

Voor een tijdelijk verblijf dienen de eisen, te stellen aan de immigrant, anders/minder te zijn, dan voor de immigrant die zich hier permanent wil vestigen. Daarom moet een inburgeringstraject in twee delen geknipt worden. Voor de expat (tijdelijke werknemer), en voor de naturalisandus

Voor een permanent verblijf mét naturalisatie kan men andere eisen stellen, namelijk. dat de immigrant zich zelfstandig in Nederland staande kan houden.
Daarvoor is minimaal de eind-kennis van een basisschoolleerling nodig. Die inburgering kan onder de Leerplichtwet worden opgenomen, die dan niet alleen een leeftijdscriterium dient te kennen, maar ook een kennis-criterium. Men is leerplichtig zolang men minder (talen-)kennis heeft als een basisschoolleerling van Groep 8, die ‘met lof’ de lagere/basisschool verlaat.

Om een misverstand uit de wereld te helpen: een geslaagde inburgeringscursus geeft niet automatisch een Nederlands paspoort. Een naturalisatie geeft de mogelijkheid een Nederlands paspoort aan te vragen. Dat laatste hoeft niet: er zijn duizenden Nederlanders ( door geboorte of naturalisatie) die geen Nederlands paspoort hebben,omdat ze dat reispapier niet nodig hebben.

Emigratie uit een land, en dan immigratie in een ander land is een persoonlijke beslissing, en voor je slagen en welzijn in het nieuw gekozen woon-werkland moet je die basiskennis hebben. Daar ging/gaat het om- want als je die kennis niet hebt, lukt het opbouwen van een nieuw bestaan, de integratie, niet.

Dat is ook te merken aan Nederlandse emigranten. Het is haast een vuistregel dat van de jaarlijks emigrerende (150.000) Nederlanders 10% binnen een jaar terugkeert: emigratie mislukt door slechte voorbereiding.

Om dat te voorkomen is een bij de persoonlijke voorkeur noodzakelijke inburgeringscursus noodzakelijk. Zowel voor vertrekkers als binnenkomers.

Jan Beerenhout azn. Meer artikelen van Beerenhout op Republiek Allochtonië vindt u hier.

Link:

Integratietoets zorgt niet voor integratie, maar voor uitsluiting


 Volg Republiek Allochtonië op twitter of like ons op facebook. Republiek Allochtonië (voorheen Allochtonenweblog) bestaat 7 jaar. Waardeert u ons werk? U kunt het laten blijken door ons te steunen.

 

 


Meer over immigratie, inburgering, jan beerenhout.

Delen:

Reageer




Reacties


Bart Voorzanger - 19/04/2013 14:44

Beste Jan,

Ik snap dat je inburgeraars wilt informeren over de Nederlandse samenleving. En ik snap dat mensen die Nederlands staatsburger willen worden, méér moeten weten en ándere dingen moeten weten dan mensen die hier tijdelijk komen werken (en die als het goed is door hun werkgever met van alles worden geholpen). Maar …

1. De noodzaak van taalverwerving staat wat mij betreft buiten kijf. Maar die taalverwerving komt vanzelf zodra mensen gaan werken en op andere manieren deel nemen aan de samenleving. En zonder die deelname wordt het nooit wat. Dan krijg je cursussen waar mensen bergen woordjes en grammatica leren die ze na de eerstvolgende vakantie allemaal weer vergeten zijn omdat ze er niets mee doen. Biedt cursussen aan voor wie dat wil. Maar stel ze niet verplicht; daar schiet je niets mee op. Zorg liever dat mensen aan het werk kunnen (ja ik weet het … dat is zo makkelijk niet).

2. Je moet als burger van een land vooral weten waar je de informatie die je op een bepaald moment nodig hebt, vandaan kunt halen. Die informatie zelf (over instellingen en regelgeving) verandert voortdurend. Ik leerde ooit het een en ander over het arbeidsbureau en de woningbouwvereniging, maar die dingen bestaan helemaal niet meer. Het heeft geen zin om mensen zonder kinderen nú te leren wanneer ze naar het consultatiebureau moeten (een vraagje uit het inburgeringsexamen van de NTR), want tegen de tijd dat ze kinderen krijgen kan dat allemaal weer anders zijn.

3. Het gaat hierbij vooral om kennis die je niet zomaar met simpele vragen kunt toetsen. Er is niet één goed antwoord op de vraag waar je informatie over de arbeids- of de woningmarkt vandaan moet halen. (En er is natuurlijk al helemaal niet één goed antwoord op vragen over normen en waarden – waar het wat mij betreft ook helemaal niet over zou moeten gaan.) Dus als je al eist dat inburgeraars een cursus volgt (wat raar is voor mensen die zelf de benodigde informatie wel verzamelen, maar oké), laat dan in elk geval die toets vallen. Zo’n toets wordt gegarandeerd onzin. Ik heb er op internet verscheidene gedaan, en ik ben er nooit voor geslaagd. Terwijl ik me toch echt verbeeld hier aardig de weg te weten.

4. Als je al besluit (een groot “áls”) om nieuwe Nederlanders een toets af te nemen voor je ze allerlei rechten geeft, laat dan iedereen zo’n toets doen. Menig nieuwkomer weet meer over staatsinrichting en wat niet al dan menig autochtone Nederlander die we die rechten bij het bereiken van de juiste leeftijd zomaar cadeau doen. Zo voorkom je brokken en rechtsongelijkheid.