Het islamdebat

In opinie door Jan Blommaert op 11-08-2015 | 08:58

Jan Blommaert, hoogleraar aan de Tilburg University en mede-oprichter van het Centrum voor de Studie van Islam in Europa aan de Universiteit Gent, neemt nu 20 jaar deel aan het islamdebat.

In onderstaand stuk noemt hij puntsgewijs elementen die zijn standpunten in dit debat hebben vorm gegeven.

Weinig thema’s zijn het voorwerp van zodanig verhitte en gepolariseerde debatten als Islam vandaag. Het Islamdebat is feitelijk het hele migrantendebat geworden, en die verschuiving is ruim twintig jaar oud. Het is op het einde van de jaren 1980 dat in dit land een consensus in het publieke debat groeit dat Islam, hier zowel als elders in de wereld, een probleem is, en dat “onze” Moslims kunnen gezien worden als een “vijfde kolonne” van een Islam elders in de wereld.

En wat is dat probleem? het probleem is cultureel en gaat over bepaalde tradities, gewoonten en sociale verhoudingen die aan “de” Islam worden toegeschreven, en waarvan wordt gezegd dat ze “niet verzoenbaar” zijn met “de waarden van onze Westerse samenleving”. Die onverzoenbaarheid schept een “integratieprobleem”, dat over het laatste anderhalve decennium tevens steeds meer als een veiligheidsprobleem wordt gezien: Islam komt zeker na 9/11 gelijk te staan aan “terrorisme”, en onze eigen “vijfde kolonne” wordt zo een potentiële dreiging voor terreur.

Ik neem al twintig jaar deel aan dit debat, telkens vanuit een positie van deskundigheid. Ik was mede-oprichter van het Centrum voor de Studie van Islam in Europa aan de Universiteit Gent, en heb ook in de ruimere problematiek van migratie en diversiteit nationaal en internationaal mijn sporen verdiend. In wat volgt geef ik puntsgewijs enkele elementen aan die mijn houding in dit debat steeds vorm hebben gegeven. Deze punten kunnen verhelderen waarom ik bepaalde standpunten inneem en me verzet tegen de standpunten van anderen.

  1. Ik ben zelf een atheïst, ik ben dat al erg lang, en ik zal dat altijd blijven. Ik heb geen enkele affiniteit met geloof in welke vorm ook, en er is niets in eender welke religie dat ik wil verdedigen of goedpraten, om courante verwijtende termen te gebruiken. Ik zie religie als een buitenstaander, en ik bekijk het als een krachtige vorm van sociale organisatie die “dikke” gemeenschappen schept waarbinnen een grote homogeniteit van waarden en praktijken kan bereikt worden. Ik zie religie, met andere woorden en net als Durkheim en z’n volgelingen, gewoon en onbevangen als een sociaal, politiek en cultureel feit dat een grote historische diepgang heeft. En ik respecteer, bewonder en benijd mensen die uit hun geloof de kracht halen om zich in te zetten voor een betere wereld. Islam is voor mij dan ook niets dat a priori speciaal of uitzonderlijk is, het is gewoon een religie.
  2. Politiek huldig ik de principes van de Verlichting. Dat wil zeggen: ik ben van oordeel dat de Staat seculier moet zijn. Maar “seculier” is onderhuids en geheel onterecht gelijk komen te staan met “atheïstisch” (en het begrip “neutraal” heeft zich daarbij snel aangesloten). Terwijl “seculier” historisch betekent dat de Staat een strak onderscheid maakt tussen de private en de publieke sfeer, waarbij het eerste het voorwerp is van individuele vrijheid, waarbij religie tot die private sfeer wordt herleid, en waarbij de staat wat dat betreft het beginsel van “onverschilligheid” hanteert: iedere burger bepaalt zelf hoe de private sfeer wordt ingekleurd, en moet zich enkel houden aan datgene wat de wet (dat is: de publieke orde) voorschrijft. En de Staat mag ook geen wetten uitvaardigen die deze scheiding ongedaan maken – elk heeft z’n terrein. De eigenlijke betekenis van “levensbeschouwelijke neutraliteit” is dan ook niet de afwezigheid van religieuze symbolen uit het publieke theater, het is de onverschilligheid tegenover religieuze symbolen – alles mag, en de Staat spreekt er geen oordeel over uit zolang de wet niet overtreden wordt. Ik volg die oorspronkelijke bepaling van seculariteit, en ben dus politiek onverschillig tegenover de inhoud en vorm van eender welke religie. Ik kan daar persoonlijk een moreel oordeel over vellen – en vele religieuze gebruiken en stellingen vind ik ronduit bespottelijk – maar ik heb niet het recht om daarvan een publieke zaak te maken, laat staan te eisen dat de private sfeer van burgers een invasie van surveillantie en beteugeling verdient of nodig heeft. De vrijheid in de private sfeer is één van de hoekstenen van wat we onze Verlichtingstraditie noemen; de houding van onverschilligheid is dan ook een plicht, geen keuze.
  3. Dat betekent dat ik op geen enkel moment “de Islam verdedig”; ik verdedig (a) de vrijheid van burgers in een seculiere staat om religie te beleven zoals zij dat bepalen. Daarbij beklemtoon ik ook twee andere Verlichtingswaarden: dat (b) eenieder de plicht heeft rechtvaardig te zijn, en dus geen normen of bepalingen aan de ene kan opleggen en niet aan de andere. Men is in een seculiere Staat “gelijk voor de wet”, en dat moet men ernstig nemen. Daar komt nog een derde punt bij, (c) we hebben de plicht, als burgers in een seculiere staat, tot rationaliteit, dat wil zeggen tot reflectie en kritische analyse, en elk oordeel dat we vellen over anderen moet op de ruimst mogelijke, en best mogelijke, feitenbasis gemaakt worden.
  4. Dàt is wat ik verdedig wanneer ik me verzet tegen onzin in het Islamdebat: de rechtvaardigheid- en gelijkheidsgedachte, die een samenleving zoals de onze historisch vorm heeft gegeven en die keer op keer met voeten wordt getreden wanneer het over Islam gaat. Kletskoek van het kaliber van “objectieve bondgenoot van X of Y” slaat bij mij dus niet aan, omdat het afhangt van wat die “X of Y” specifiek betekent. Voor mij ben ik enkel een “objectief bondgenoot” van de grote Verlichtingswaarden en de principes van de seculiere staat.
  5. Het Islamdebat, zoals het vandaag wordt gevoerd, is vaak een voorbeeld van absurditeit en intellectuele rommel. Ik selecteer drie grote knelpunten. Eén trend is de exegese van de Koran, waarbij men uitgaat van het feit dat wat in de Koran staat een perfecte afspiegeling vindt in het alledaagse leven van elke Moslim op aarde. Ik zou daar lang kunnen op ingaan, maar het volstaat de woorden van Maxime Rodinson aan te halen: de these dat alle gedrag van alle Moslims herleidbaar is tot frasen uit de Koran is even onzinnig als de suggestie dat alle gedrag van alle leden van de zogenaamde “Joods-Christelijke beschaving” (wij dus) herleidbaar is tot de letterlijke woorden uit de Bijbel. Net zoals het Christendom z’n honderden strekkingen heeft, en z’n theologen die de Bijbel moeten interpreteren (en dat vaak op heel uiteenlopende manieren doen), heeft de Islam dat ook. En net zoals het Katholicisme in België er anders uitziet dan dat in Mexico of Polen worden ook in de Islamsfeer elementen uit de lokale (niet-religieuze) cultuur vermengd tot concrete sociale vormen en handelingen. En net zoals men in elke andere religie enorme verschillen merkt in hoe men ze beleeft heeft men ook in de Islam zeer uiteenlopende gradaties van vroomheid en orthodoxie. Veralgemeningen op grond van Koran-exegese zijn dan ook intellectuele onzin.
  6. Men richt zich, tweedens, op zeer variabele details die dan worden geïnflateerd tot “problemen” eigen aan “de” Islam. De hoofddoek is hiervan uiteraard een schoolvoorbeeld: er ontstaat een rechtstreekse interpretatielijn die een hoofddoek op een vrouwelijk hoofd gelijkstelt aan de onderdrukking van de vrouw, op zijn beurt gelijkgesteld met “achterlijkheid” en met “onverzoenbaarheid” met “onze waarden” zoals de gelijkheid van man en vrouw. Het feit dat er achter een hoofddoek ook een persoonlijke vrije keuze schuil kan gaan, gericht op optimale inschakeling in sociale groepen (niet de onze, maar dat maakt niets uit), dat die hoofddoek ook geïnspireerd kan zijn door respect tussen man en vrouw, en dat de keuze van een hoofddoek ook een esthetische keuze (een “mode” keuze dus) kan inhouden, ontsnapt zeer velen. Nodeloos te zeggen dat hùn standpunt daarover niet wordt gevraagd, of dat het wordt afgewezen als irrelevant, misleid of gemanipuleerd wanneer dat standpunt wordt aangeboden.
  7. Aansluitend hierbij: men weigert systematisch de afwezigheid van problemen te bespreken en successen te verklaren. Ik hoor zeer weinig uitleg, bijvoorbeeld, over de vraag hoe het komt dat er maar een paar honderd Syriëstrijders zijn en dat de vele duizenden andere jonge Moslims die in aanmerking voor die loopbaan komen niet naar Syrië trekken. Ik hoor evenmin veel uitleg over het feit dat vrouwelijke Moslims al jaren zeer hoog scoren in de statistieken van hoger onderwijs – iets wat erg vreemd is wanneer men de stereotype van de onderdrukte en onderdanige Moslima gelooft. Wie problemen en conflicten wil verklaren moet ook een verklaring hebben voor de afwezigheid ervan. Dat is ook de zwakte van verklaringen zoals die van Marion Van San, die een band legt tussen criminaliteit en etniciteit (een totaliserend concept, want elk lid van de groep draagt er de kenmerken van): als een bepaalde etniciteit een verklarende factor is voor crimineel gedrag, hoe komt het dan dat de overgrote meerderheid van de leden van die etnische groep zich niet in de criminaliteit begeven? Is de meerderheid dan plots de uitzondering?
  8. Ten derde, twee maten en twee gewichten. Om terug te keren naar de hoofddoekenzaak: men vergelijkt daar een concrete praktijk met een abstract ideaal: hùn concrete hoofddoek staat haaks op onze abstracte gelijkheid van man en vrouw. Van dat laatste neemt men dus aan dat ze een feit is, terwijl men ze in realiteit best gewoon als een nobel streefdoel ziet, bij gebrek aan harde empirische aanwijzingen dat mannen en vrouwen in onze samenleving effectief gelijk zijn. Wat we daarnaast ook zien is dat de bekritiseerde gebruiken van Moslims – de man-vrouw verhouding, bepaalde kledingvoorschriften, of het rituele slachten als concrete casus – niet beperkt zijn tot de Moslimgemeenschap maar ook in andere gemeenschappen (om delen van de Joodse gemeenschap niet te noemen) in voege zijn. Of in onze eigen samenleving, zoals al aangehaald toen ik het over man-vrouw gelijkheid had. Men kan de ene gemeenschap niet de vrijheid ontzeggen die men voor een andere gemeenschap, omtrent dezelfde praktijken, ongemoeid laat – ook dat behoort tot de kern van onze seculiere politieke traditie.
  9. Om even iets dieper in te gaan op de twee maten en twee gewichten: we zien vaak de balk in het eigen oog niet. Wie er zomaar vanuit gaat dat “onze samenleving” – de “Westerse”, zeg maar – een strakke scheiding tussen religie en Staat hanteert, moet toch even uitleggen waarom er in de VS haast niemand verkozen raakt die zichzelf als atheïst beschrijft, waarom het staatshoofd van Groot-Brittanië ook “paus” van de Anglicaanse Kerk is, waarom we de Paus van Rome ook als staatshoofd erkennen en z’n afgevaardigden diplomatieke status toekennen, waarom in zowat de helft van de EU Christen-democratische partijen aan de macht zijn, en waarom we goede betrekkingen onderhouden met landen zoals Israël (“de Joodse Staat”) en moeilijkheden hebben met Iran (“de Islamitische Republiek”). Of hoe het komt dat activisten die ijveren voor een onafhankelijk Tibet eigenlijk ijveren voor het herstel van een feodale theocratie (die “nooit een Verlichting heeft gekend”) geleid door de Dalai Lama (een goddelijke reïncarnatie, naar verluidt) en zijn bonzen.
  10. Naast deze drie grote problemen zijn er nog talloze andere kwalen die het Islamdebat plagen. Bijvoorbeeld: men haalt zaken aan die niets te maken hebben met Islam maar toch aan Moslims worden toegeschreven, zoals vrouwenbesnijdenis. Exegeten, toon me de Koranverzen die dit voorschrijven a.u.b. Of zoals de onderwijsproblematiek waarin migrantenkinderen al decennia een structurele achterstand hebben tegenover de autochtone middenklasse-kinderen: ook dat heeft geen bal te maken met religie, alles met sociale positie enerzijds, en de weigering anderzijds om een aftands onderwijsmodel te herijken in functie van de reëel bestaande diversiteit in de samenleving. Of men veralgemeent statistisch insignificante uitzonderingen en verheft ze tot een algemene dreiging – hoeveel burka’s ziet men in dit land eigenlijk? En de Syriëstrijders, zijn die representatief voor de “jonge Moslims”? Niemand zou dat soort onzinnige veralgemeningen over de eigen samenleving aanvaarden, en post-Dutroux grafitti die zegt “Belgen Pedo’s” werd terecht als een belediging ervaren want pedofielen zijn – gelukkig maar – grote uitzonderingen (behalve, zo begint het te lijken, in de Britse upper class).
  11. We zien dus irrationaliteit, vooroordelen, complottheorieën, stereotypen, verzinsels en wat weet ik al die als “niet te ontkennen feiten” gesleten worden. Ik aanvaard dat niet. Men maakt over Moslimgemeenschappen “analyses” die wij zelf nooit zouden aanvaarden indien ze over onszelf gingen. Betekent dit nu dat ik bepaalde problemen en uitwassen “verzwijg” of “goedpraat” of “taboes uitspreek”? Neen, het betekent dat men bij het bespreken en beoordelen ervan nog steeds moet voldoen aan de vereisten van de seculariteit en de Verlichting. Dat wil zeggen, ik herhaal het, dat men de plicht heeft de feiten rationeel en rechtvaardig te beoordelen. En dat die uitwassen, zo bekeken, vaak ook niet geworteld zijn in religie maar wel in sociale, economische en politieke factoren die men moet aanpakken indien men het symptoom wil wegnemen. Concreet: Vlaamse Syriëstrijders trekken naar IS niet omdat het “de logica van de Islam” zou zijn (dan zouden ze met duizenden Vlaamse Syriëstrijders moeten zijn, als we de redenering van de Koran-exegeten even volgen); wel hebben ze het over ervaringen van racisme en discriminatie, met name gericht op hun geloof. Als men dat geloof dan verder stigmatiseert en geen belang hecht aan wat ze zelf als drijfveren aangeven, dan ligt het effect ervan voor de hand.
  12. Wat IS betreft: is dat geen probleem? Jawel, uiteraard. Maar niet omdat het een uiting is van een fundamentele logica in de Islam in z’n geheel (de Jihad-mythe), want dan zouden er vele miljoenen IS-Jihadi’s zijn, en dan zouden ze ook geen andere Moslims uitmoorden. IS is een fascistische organisatie, die religie als lokroep en rationalisering hanteert zoals Hitler het Arische ras hanteerde en Franco het Spaanse Katholicisme, om dan in het geval van IS … geloofsgenoten te vermoorden. Laat ons dat fascisme dus met wortel en tak uitroeien, maar niet omdat de aanhangers ervan Moslims zijn, wel omdat het een vorm van fascisme is. (Noot: ook Boko Haram in Noord-Nigeria, het Christelijke Lord’s Resistance Army in Uganda, de Christelijke moordbenden die in de Centraal-Afrikaanse Republiek Moslims afslachten, en de Hindu BJP milities die in India duizenden Moslimburgers hebben vermoord horen wat mij betreft in hun respectievelijke versies van de hel thuis).
  13. Men moet ook niet onnozel doen over het volgende. Heel veel Islam-bashing wordt financieel en logistiek gesteund door Amerikaanse neoconservatieve organisaties van het genre American Enterprise Institute (dat het loon van Ayaan Hirsi Ali betaalt) en door extreem-Zionistische organisaties in Israël en elders. Ook Wilders krijgt geregeld een steuntje vanuit die hoek. Er is dus een geopolitieke dimensie aan dit alles, die al in 1981 door Edward Said werd beschreven in Covering Islam, en die hij in een weinig bekend deel van zijn oeuvre door middel van honderden artikels verder heeft gedocumenteerd: er is een wereldwijde en georganiseerde beweging die Islam-bashing aanstuurt en steunt; die beweging schept doelbewust een beeld van Islam (sterk gekoppeld aan het veiligheidsthema) die een extreem-Zionistische agenda dient en dus ook effectieve gevolgen heeft op de dagelijkse conflicten in het Midden-Oosten en elders. Heel veel Islam-bashing is dus platte politieke propaganda en moet als zodanig geïdentificeerd en weerlegd worden. Ik sluit in dat opzicht aan bij het werk dat Said ruim dertig jaar terug aanvatte.
  14. Tenslotte het volgende. Kritiek op islam wordt, zoals gezegd, vaak gegrond in het ophemelen van de grote waarden en beginselen van onze samenleving. Het is de Islam die “nooit een Verlichting heeft gehad”, en wij wel, en dus staan wij wat verder dan de Moslims in de menselijke evolutie. So far so good. Maar wat we dan zien is dat, in die kritiek, de exponenten van de Verlichting zich net zo onverlicht, irrationeel en dogmatisch opstellen als degenen die ze een gebrek aan Verlichting verwijten. Met andere woorden: net wanneer we onze Verlichting beweren te verdedigen geven we ze op en produceren we domheid, irrationaliteit, onrechtvaardigheid en ongelijkheid. Welnu, ik neem die erfenis van de verlichting net héél erg au sérieux en ben van oordeel dat ze de beste grondslag voor een samenleving vormt. Daarom, als we denken dat we anderen de les kunnen en mogen spellen, moeten we zelf de morele en politieke orde uitdragen die we als maatstaf nemen. En dan is het Islamdebat net een uiterst zwakke casus, waarin we die grote waarden en beginselen constant te grabbel gooien. Voor een Verlichtingsmens zoals ik is dat niet aanvaardbaar.

Jan Blommaert is sociolinguïst en taalkundig antropoloog en werkzaam aan de Tilburg University als hoogleraar taal, cultuur en globalisering en directeur van het Babylon Centrum voor de studie van superdiversiteit. Op zijn blog typeert Blommaert zichzelf als 'links en kritisch'. Dit stuk verscheen eerder op zijn blog en is in overleg ook op Republiek Allochtonië geplaatst. Meer van of over Jan Blommaert op Republiek Allochtonië hier

Meer artikelen over het islamdebat op Republiek Allochtonië hier

Volg Republiek Allochtonië op twitter of like ons op facebook.  


Waardeert u ons vrijwilligerswerk? U kunt het laten blijken door een bijdrage over te maken op rekeningnummer NL12INGB0006026026 ten name van de stichting Allochtonenweblog te Amsterdam. Met een donatie van 5 euro zijn we al blij. Meer mag ook!  


 


Meer over integratiedebat, islam, islamdebat, islamkritiek, jan blommaert.

Delen:

Reageer




Reacties


R van Emmerik - 27/09/2016 12:56

Als u de Verlichting serieus neemt, dat neem ik aan met al hetgeen u poneert, dan neem ik ook aan dat u het is welgevallen dat we de huidige samenleving historisch gezien vooral moeten afzetten tegen het christendom. Iedere stap voorwaarts(wat vooruitgang ook moge beteken) is een breuk in de autoriteit van het christendom gebleken. De doorwerking van die kritiek wordt nu terecht doorgeschoven naar de islam. Het probleem is nu dat het debat gevoerd wordt door populisten als Wilders die het Verlichtingsideaal alleen misbruiken voor politiek gewin. Net als de islam zie ik niet in hoe je de joods-christelijke traditie kunt verzoen met de Verlichting juist omdat je de Verlichting dient af te zetten tegen het christendom. Er is terechte kritiek op de islam, het is alleen volkomen bedolven onder de plebse democratie waarin je sterk moet afvragen of ons onderwijs heeft bijgedragen aan de redelijkheid van de mens. Laten we dat ook vooral niet vergeten.
Het is ook niet helemaal eerlijk om de verharding van het islamdebat toe te schrijven aan de achterlijkheid van de huidige kiezer. Toen John Cleese gevraagd werd of hij een film zou kunnen maken over Mohammed als hij gedaan had met Jezus in 'Life of Brian' zei hij resoluut 'No, they kill you!'. De verharding wordt eveneens veroorzaakt door moslims zelf die omgaan met islamkritiek zoals ze dat hebben meegekregen uit hun landen van herkomst. Dat Turken in Nederland om de dood van Rushdi hebben geroepen vind ik een ernstige schoffering van onze samenleving.
Er is een vraag die mij al langere tijd bezighoudt die ik graag zou willen stellen. Nog niet zo lang geleden is met een stem het verbod op religieus slachten verworpen. We zijn een land met voortschrijdend in zicht (en soms zoals de huidige periode een terugschijdend inzicht, komt nog in het woordenboek). Ik zie een toekomst waarin islamitische (en joods-christelijke) gebruiken steeds meer in conflict komen met de humanistische waarden. Om er een paar te noemen:

- De hoofddoek, ik zie een verbod er nooit van komen, maar ik wil toch meegeven dat ik de discussie vergelijkbaar vind met de zwarte pietendiscussie. Als geëmancipeerde man ervaar ik elke dag weer het hoofddoek hetzelfde als de racistische elementen van de zwarte piet. Een verbod zie ik niet als legitiem maar een eerlijk blijven ten aanzien van de betekenis van de hoofddoek.

- Ritueel slachten, daar kun je op wachten maar dat wordt een keer verboden.

- Besnijdenis van kinderen, ik zie niet in hoe je dit kunt rijmen met de verlichtingsidealen en ik zie ook in de toekomst dat er een meerderheid zal komen die af wil van besnijdenis.

- Religieus onderwijs, We gaan steeds meer inzien dat religieus onderwijs de vorming van tolerantie en diversiteit ondermijnt. Ik verwacht dan ook in de toekomst grote veranderingen.

-Ramadan, het religieus kastijden is ver van menig bed. De huidige opvattingen dat vasten geen medische- en sociale problemen met zich meebrengt wordt steeds meer verworpen door studies die het tegendeel aan het licht brengen en jammer genoeg ook door de praktijk.

Mijn vraag is nu of we de moslims wel genoeg hebben voorgelicht over wat de islam in de toekomst zou kunnen verwachten en kunnen wij van moslims verwachten dat zij het terugdringen van de islam op dezelfde wijze kunnen ontvangen zoals dat bij het christendom is gebeurd?

Bierman - 15/08/2015 11:53

Als iedereen nu gewoon van zijn ouders had meegekregen wat goed en wat slecht is.
Waren alle geloven overbodig.
Uiteraard heb je goede en slechte mensen maar dit is niet geloof gebonden.
De beterweters onder u hebben een taalgebruik dat menigeen eerst op moet zoeken en dat dan voor meerdere uitleg vatbaar is .Net als in alle gelovige schriften.
Dus wat ben ik nu opgeschoten met al dit .......niets .
Vandaar dat ik het van mijn ouders heb meegekregen dit heet simpelweg opvoeding genoten.
Met alle respect aan de gelovige ik benijd u maar blijf wel zelf nadenken.

vr gr en blijf vooral ........

John Dubbelboer - 14/08/2015 00:34

Blommaert heeft een statement afgegeven waarin 20 jaar denken over de islam lijkt te zijn verwerkt maar hij had deze moeite niet hoeven te doen. Het is een aaneenschakeling van eenzijdigheid en open deuren. Dat vrouwenbesnijdenis niets met de Islam te maken heeft, weet zo langzamerhand iedereen. Dat er uiterst gewichtige argumenten zijn contra het hoofddoekje maar ook gewichtige argumenten pro, weten we.
Waarom zouden we luisteren naar Blommaert? We hebben een angstig gevoel dat er iets pathologisch is met die Islam en we willen dat iemand met autoriteit daarover spreekt.
Zo iemand is Maxime Rodinson.
Blommaert verwijst naar Maxime Rodinson. Die zou de diversiteit van de Islam hebben benadrukt. Maar in een interview zegt Robinson dat de Islam niet divergeert maar juist unificeert onder de druk van het wahabisme. Van Marokko tot aan Indonesie gaat het dezelfde kant op met een enorme nadruk op kledingvoorschriften voor vrouwen. Wat zit daar achter? Welnu zegt Robinson, de islamitische wereld wordt gekenmerkt door stagnatie en ook door vernedering. En de moderniteit die vraagt dat vrouwen een gelijkwaardige positie innemen is een collectieve dreiging voor reeds vernederde mannen. En zo is het cruciaal dat vrouwen een ondergeschikte positie innemen. En zegt Robinson, dit motief werkt niet openlijk maar heimelijk. Aan het woord dus een beroemde islamoloog. Zou het kloppen? We weten het niet maar het "doe eindelijk eens normaal" van Blommaert is wellicht iets te veel sussend en te weinig analyserend.

Wat moet die Blommaert dan schrijven? Die moet schrijven dat dames met hoofddoekjes zijn meest gemotiveerde studenten zijn en dat hij een warme sympathie voor ze koestert. Zo'n authentiek statement is meer waard dan zijn genummerde serie bijeengesprokkelde relativeringen.
We vragen wel aan een expert hoe het komt dat we in Amerika en Australie nauwelijks hoofddoekjes zien en in Europa juist wel en in Nederland juist heel veel. Want dat Nederlandse moslimmannen zo extra vernederd zouden zijn, weigeren we te geloven.

Likoed Nederland - 13/08/2015 20:45

@Arjan

Toch knap he, dat die paar kleine organisaties blijkbaar het meeste financieren?


arjan - 12/08/2015 17:23

Uitstekend stuk.
@Likoed Nederland: er staat duidelijk 'extreem-zionistische organisaties'. Een verwijzing naar specifieke politieke groeperingen is iets anders dan je een joodse samenzweringstheorie . Daar zouden 'islamcritici' overigens een voorbeeld aan kunnen nemen, door een onderscheid te maken tussen radicaal-Islamitische groeperingen en generaliserende uitspraken over moslims...

Likoed Nederland - 11/08/2015 20:21

"Heel veel Islam-bashing wordt financieel en logistiek gesteund ... door extreem-Zionistische organisaties in Israël en elders."

Aha, het is allemaal een Joods complot, meneer is een echte islamoloog.